Wieloliniowy język skryptowy z podświetlaniem składni, używany w Smart Rules, Równaniu, Formule i Skrypcie, a także w interfejsach Modbus i Packet Parser.
Podstawy
Przypisanie
Mu := Se + 2;Algorytm wieloliniowy
Każda linia jest oddzielona średnikiem.
Last := Current;
Current := 0;Zwracana wartość
- Wynik ostatniej linii kodu
- RETURN(expression) zatrzymuje wykonanie algorytmu i zwraca wartość podaną w nawiasach
(Co2 > 800) AND (Wind < 10);
equals:
RETURN((CO2 > 800) and (Wind < 10));Zmienna tymczasowa
Istnieje w ramach pojedynczego wykonania skryptu.
VAR X := 5;Klauzula IF
Styl Excel
IF(logical_expression, value_if_true, value_if_false);
IF(logical_expression, value_if_true);Styl wieloliniowy
IF X < 5
RETURN(1);
ELSEIF X > 10
RETURN(3);
ELSE
RETURN(0);
ENDSwitch
Testuje wyrażenie względem listy przypadków i zwraca odpowiednią wartość pierwszego dopasowanego przypadku, z wartością domyślną, jeśli żaden przypadek nie zostanie spełniony.
SWITCH(expression, case1, value1, [case2, ...], [value2, ...], default_value)Przykład:
SWITCH( MODBUSR(H, 168, UInt16),
0, 0,
0x0002, 1,
0x0004, 2,
0x0008, 3,
0x0010, 4,
0x0040, 5,
0x0800, 6,
NaN)
Pętla
LOOP / WHILE … powtarza serię poleceń na podstawie określonego warunku, aż warunek przestanie być spełniony. CONTINUE … pomija wykonanie bieżących poleceń i przechodzi do kolejnego cyklu. BREAK … kończy pętlę.
Przykład z warunkiem na początku:
int i := 10;
while i > 0
i := i - 1;
if i > 5
continue;
else
break;
end
loopPrzykład z warunkiem na końcu:
int i := 10;
do
i := i + i;
loop while i < 10Wartość NaN (not a number)
NaN może być zwrócone jako wartość w przypadku, gdy prawdziwa wartość nie jest znana.
IF Temperature > 250
RETURN(NaN);Funkcja ISNAN(expression) ZWRACA TRUE, jeśli wyrażenie nie jest liczbą.
ISNULL
Zwraca TRUE, jeśli parametr jest NULL, w przeciwnym razie FALSE. Używana dla typów String i Bytearray. Przykład: jeśli element XML nie zostanie znaleziony, zwrócona wartość to NULL, więc ISNULL zwróci TRUE.
Składnia funkcji:
ISNULL(object)Sleep
Usypia skrypt na określoną liczbę milisekund. Używać tylko w bardzo specyficznych przypadkach.
SLEEP(5);Komentarze
Nowa linia zaczynająca się od znaku #
# commentLiczby stałe
Liczby szesnastkowe
Wyrażenia mogą również interpretować liczby szesnastkowe. Prefiks 0x jest wymagany, dalsza część nie jest wrażliwa na wielkość liter.
0x0A = 10
0xA0A0 (41120)
0xa0a0 (41120)Liczby binarne
0b1010 = 10
0b10101010 (170)Wyrażenia matematyczne
+, -, *, /
(20.5 + 9.5) / 2 (15)Wyrażenia logiczne
AND, OR, !, =, !=, >, <
(!IsRaining OR (Wind>30))
MultiValueSwitchState != 2 (Not equal to 2)Funkcje
LINEAR
Zwraca wartość przekształconą liniowo – interpolacja liniowa.
LINEAR(input, value1_input, value1_output, value2_input, value2_output, [type])Parametry
- input… wartość wejściowa
- value1_input… wartość wejściowa na dolnym ograniczeniu
- value1_output… wartość wyjściowa na dolnym ograniczeniu
- value2_input… wartość wejściowa na górnym ograniczeniu
- value2_output… wartość wyjściowa na górnym ograniczeniu
- [type]… parametr opcjonalny. Definiuje, jaki ma być wynik, gdy wartość wejściowa wyjdzie poza zakres value1_input ↔︎ value2_input:
- bez parametru (taki sam efekt jak BOUNDS)… jeśli wartość wejściowa wyjdzie poza zdefiniowany zakres, wartość wyjściowa będzie jedną z wartości skrajnych (minimalną lub maksymalną)
- INFINITE… jeśli wartość wejściowa wyjdzie poza zdefiniowany zakres, wynik to wartość ekstrapolowana
- STRICT… jeśli wartość wejściowa wyjdzie poza zdefiniowany zakres, wartość wyjściowa będzie NaN
Przykłady
Example 1: LINEAR(250, 0,0, 50,500) (Result is 25°C)
Example 2: LINEAR(Co2, 400,0, 1200,1)
(If value from Co2 sensor is 400ppm, output for air recovery will be 0%.
If Co2 is 1200, output will be 100%. And if e.g. Co2=800, output will be 50%)Przykład dla różnych atrybutów [type]:
- input = 11
- value1_input = 0, value1_output = 400
- value2_input = 10, value2_output = 2000
Wynik dla różnych parametrów [type]:
- BOUNDS (domyślna wartość) = 2000
- INFINITE = 2160
- STRICT = NaN
HYSTERESIS
Histereza może być używana do filtrowania sygnałów tak, aby reakcja wyjścia była wolniejsza, z uwzględnieniem historii systemu. Na przykład termostat zarządzający grzejnikiem może włączać grzejnik, gdy temperatura spadnie poniżej A, ale nie wyłączać go, dopóki temperatura nie wzrośnie powyżej B.
Zwraca 0 lub 1.
HYSTERESIS(value, upper_bound, lower_bound, upper_output, lower_output, last_value)Przykład: utrzymanie temperatury 20 °C w zakresie histerezy 2 °C. Włączaj grzejnik, gdy temperatura spadnie poniżej 18 °C i wyłączaj, gdy temperatura przekroczy 22 °C.
heater := HYSTERESIS(temperature, 22, 18, 0, 1, heater);Funkcje matematyczne
MIN
Funkcja MIN zwraca minimalną wartość spośród podanych wartości liczbowych. Akceptuje od 1 do 100 argumentów lub jedną kolekcję. Wartości NaN i NULL są ignorowane.
MIN( n1, n2, n3, …)
MIN( collection )Przykłady:
MIN(40, 80) = 40
MIN(2, 2, 6) = 2
MIN(80, NAN) = 80
MIN(NAN, NAN) = NaN
VAR data := {10, 20, 30}; MIN(data) = 10
MIN({1, 2, 3}) = 1
MIN({1, NaN, 3}) = 1
VAR d1 := DATETIME(2014, 12, 8, 0, 0, 0, 0, DateTimeKind.Utc);
VAR d2 := DATETIME(2015, 12, 8, 0, 0, 0, 0, DateTimeKind.Utc);
MIN(d1, d2) ... Wynik to d1MINSTRICT
Funkcja MINSTRICT zwraca minimalną wartość spośród podanych wartości liczbowych. Akceptuje od 1 do 100 argumentów lub jedną kolekcję. Jeśli którakolwiek z podanych wartości jest NaN lub NULL, funkcja zwraca NaN/NULL.
MINSTRICT( n1, n2, n3, …)
MINSTRICT( collection )Przykłady:
MINSTRICT(40, 80) = 40
MINSTRICT(2, 2, 6) = 2
MINSTRICT(80, NAN) = NaN
MINSTRICT(NAN, NAN) = NaN
VAR data := {10, 20, 30}; MINSTRICT(data) = 10
MINSTRICT({1, 2, 3}) = 1
MINSTRICT({1, NaN, 3}) = NaN
VAR d1 := DATETIME(2014, 12, 8, 0, 0, 0, 0, DateTimeKind.Utc);
VAR d2 := DATETIME(2015, 12, 8, 0, 0, 0, 0, DateTimeKind.Utc);
MINSTRICT(d1, NULL, d2) ... Wynik to NULLMAX
Funkcja MAX zwraca maksymalną wartość spośród podanych wartości liczbowych. Akceptuje od 1 do 100 argumentów lub jedną kolekcję. Wartości NaN i NULL są ignorowane.
MAX( n1, n2, n3, …)
MAX( collection )Przykłady:
MAX(40, 80) = 80
MAX(2, 2, 6) = 6
MAX(80, NAN) = 80
MAX(NAN, NAN) = NaN
VAR data := {10, 20, 30}; MAX(data) = 30
MAX({1, 2, 3}) = 3
MAX({1, NaN, 3}) = 3
VAR d1 := DATETIME(2014, 12, 8, 0, 0, 0, 0, DateTimeKind.Utc);
VAR d2 := DATETIME(2015, 12, 8, 0, 0, 0, 0, DateTimeKind.Utc);
MAX(d1, d2) ... Wynik to d2MAXSTRICT
Funkcja MAXSTRICT zwraca maksymalną wartość spośród podanych wartości liczbowych. Akceptuje od 1 do 100 argumentów lub jedną kolekcję. Jeśli którakolwiek z podanych wartości jest NaN lub NULL, funkcja zwraca NaN/NULL.
MAXSTRICT( n1, n2, n3, …)
MAXSTRICT( collection )Przykłady:
MAXSTRICT(40, 80) = 80
MAXSTRICT(2, 2, 6) = 6
MAXSTRICT(80, NAN) = NaN
MAXSTRICT(NAN, NAN) = NaN
VAR data := {10, 20, 30}; MAXSTRICT(data) = 30
MAXSTRICT({1, 2, 3}) = 3
MAXSTRICT({1, NaN, 3}) = NaN
VAR d1 := DATETIME(2014, 12, 8, 0, 0, 0, 0, DateTimeKind.Utc);
VAR d2 := DATETIME(2015, 12, 8, 0, 0, 0, 0, DateTimeKind.Utc);
MAXSTRICT(d1, NULL, d2) ... Wynik to NULLAVG
Funkcja AVG oblicza średnią arytmetyczną z podanych wartości liczbowych. Akceptuje od 1 do 100 argumentów lub jedną kolekcję. Wartości NaN są ignorowane.
AVG( n1, n2, n3, …)
AVG( collection )Przykłady:
AVG(40, 80) = 60
AVG(2, 2, 6) = 3.3333
AVG(80, NAN) = 80
AVG(‘a’, ‘c’) = ‘b’
AVG(NAN, NAN) = NaN
VAR data := {10, 20, 30}; AVG(data) = 20
AVG({1, 2, 3}) = 2
AVG({1, NaN, 3}) = 2AVGSTRICT
Funkcja AVGSTRICT oblicza średnią arytmetyczną podanych wartości liczbowych. Akceptuje od 1 do 100 argumentów lub jedną kolekcję. Jeśli któraś z wartości nie jest liczbą, zwracana jest NaN.
AVGSTRICT( n1, n2, n3, …)
AVGSTRICT( collection )Przykłady:
AVGSTRICT(40, 80) = 60
AVGSTRICT(2, 2, 6) = 3.3333
AVGSTRICT(80, NAN) = NaN
AVGSTRICT(NAN, NAN) = NaN
VAR data := {10, 20, 30}; AVGSTRICT(data) = 20
AVGSTRICT({1, 2, 3}) = 2
AVGSTRICT({1, NaN, 3}) = NaNROUND
ROUND(value1) Zwraca wartość zaokrągloną.
Example 1: ROUND(2.01) (Wynik to 2)
Example 2: ROUND(2.49) (Wynik to 2)
Example 3: ROUND(2.5) (Wynik to 3)
Example 4: ROUND(2.99) (Wynik to 3)ABS
Funkcja ABS zwraca wartość bezwzględną (tj. moduł) dowolnej podanej liczby.
ABS(number)Przykłady:
ABS(100) ... 100
ABS(-100) ... 100DEWPOINT
DEWPOINT(temperature, relativeHumidity)Zwraca temperaturę punktu rosy dla bieżącej temperatury i wilgotności względnej. Punkt rosy obliczany jest zgodnie z równaniem opisanym tutaj: this equation.
Example 1: DEWPOINT(20, 0.50) (Wynik to ~9.26)
Example 2: DEWPOINT(0, 1.00) (Wynik to 0)POWER
Funkcja POWER oblicza daną liczbę podniesioną do zadanej potęgi.
POWER(number, power)Przykłady:
- POWER(2,3) … 2^3 = 8
- POWER(10, -3) … 0,001
- POWER(25, 0) … 1
MOD
Funkcja MOD zwraca resztę z dzielenia dwóch podanych liczb.
MOD(number, divisor)Argumenty:
- number - liczba do podzielenia
- divisor - wartość, przez którą dzielona jest liczba
Przykłady:
- MOD(6, 4) … 2
- MOD(6, 2.5) … 1
CEIL
Funkcja CEIL zaokrągla podaną liczbę w górę do najbliższej wielokrotności danej liczby.
CEIL(number, significance)Argumenty:
- number - liczba, która ma być zaokrąglona
- significance (optional) - wielokrotność, do której liczba ma być zaokrąglona. Jeśli nie podano, domyślnie 1 (powinna mieć ten sam znak arytmetyczny – dodatni lub ujemny – co podana liczba).
Przykłady:
- CEIL(22.25,0.1) … 22.3
- CEIL(22.25,1) … 23
- CEIL(22.25) … 23
- CEIL(-22.25,-1) … -23
- CEIL(-22.25,1) … -22
- CEIL(-22.25) … -22
- CEIL(-22.25,-5) … -25
FLOOR
Funkcja FLOOR zaokrągla liczbę w dół, w kierunku zera, do najbliższej wielokrotności określonej wartości znaczącej.
FLOOR(number, significance)Argumenty:
- number - liczba, która ma być zaokrąglona
- significance (optional) - wielokrotność, do której ma być zaokrąglona podana liczba. Jeśli nie podano, domyślnie 1 (powinna mieć ten sam znak arytmetyczny co podana liczba).
Przykłady:
- FLOOR(22.25,0.1)… 22.2
- FLOOR(22.25,1) … 22
- FLOOR(22.25) … 22
- FLOOR(-22.25,-1) … -22
- FLOOR(-22.25,1) … -23
- FLOOR(-22.25) … -23
- FLOOR(-22.25,-5) … -20
RAND
Funkcja RAND generuje losową liczbę rzeczywistą między 0 a 1.
RAND()Przykłady:
- RAND()
RANDINT
Funkcja RANDINT generuje losową liczbę całkowitą między dwoma podanymi całkowitymi.
RANDINT(bottom, top)Przykłady:
- RANDINT(1,5)
- RANDINT(-2,2)
SIGN
Funkcja SIGN zwraca znak arytmetyczny (+1, -1 lub 0) podanej liczby. Tzn. jeśli liczba jest dodatnia, funkcja zwraca +1, jeśli ujemna -1, a jeśli 0, zwraca 0.
SIGN(number)Przykłady:
- SIGN(100) … 1
- SIGN(0) … 0
- SIGN(-100) … -1
SQRT
Funkcja SQRT oblicza dodatni pierwiastek z podanej liczby.
SQRT(number)Przykłady:
- SQRT(25) … 5
LOG
Funkcja LOG oblicza logarytm danej liczby przy zadanej podstawie.
LOG(number, base)Argumenty:
- number - dodatnia liczba rzeczywista, dla której obliczany jest logarytm
- base (optional) - opcjonalny argument określający podstawę logarytmu. Jeśli nie podano, domyślnie 10.
Przykłady:
- LOG(4,0.5) … -2
- LOG(100) … 2
LN
Funkcja LN oblicza naturalny logarytm danej liczby.
LN(number)gdzie argument number to dodatnia liczba rzeczywista, dla której obliczany jest logarytm naturalny.
Przykłady:
- LN(100) … 4,60517
Operacje na bitach
GETBIT
Zwraca wartość bitu na podanej pozycji.
GETBIT(number, bit_position)Argumenty:
- number - liczba, z której wyciągamy wartość konkretnego bitu
- bit_position - pozycja bitu, licząc od 0, od prawej
Przykłady:
- GETBIT(2, 0) → pierwszy bit liczby 2 (0b0010) to 0
- GETBIT(4,2) → trzeci bit liczby 4 (0b0100) to 1
GETBITS
Zwraca wartość określonej liczby bitów z określonej pozycji.
GETBITS(number, start_bit, number_of_bits)Przykłady:
- GETBITS(216, 3, 2) → liczba 216 = 0b11011000; wartość 4. bita od prawej to 1, 5. bit to 1, więc wynik to 0b0011 = 3
- GETBITS(0xFF, 0, 4) → liczba 0xFF = 255 = 0b1111 1111; wartość pierwszych 4 bitów od prawej to 0b1111 = 0xF = 15
GETBYTE
Zwraca wartość bajtu w zadanej liczbie.
GETBYTE( number, byte_position )Argumenty:
- number - liczba, z której wyciągamy wartość konkretnego bajtu
- byte_position - pozycja bajtu, zaczynając od 0, od prawej
Przykłady:
GETBYTE(256, 0) → 0001 0000 0000 → 0
GETBYTE(256, 1) → 0001 0000 0000 → 1
GETBYTE(259, 0) → 0001 0000 0011 → 3SETBYTE
Nadaje nową wartość wskazanemu bajtowi w podanej liczbie i zwraca nową liczbę.
SETBYTE( number, byte_position, new_value )Przykłady:
SETBYTE(1, 0, 0) → 0
SETBYTE(256, 0, 255) → 511
SETBYTE(256, 1, 1) → 256
SETBYTE(259, 1, 2) → 515SETBIT
Nadaje nową wartość wskazanemu bitowi w podanej liczbie i zwraca nową liczbę.
SETBIT(number, bit_position, new_value)Argumenty:
- number - liczba do zmodyfikowania
- bit_position - pozycja bitu, zaczynając od 0, od prawej
- new_value - 0 lub 1 – wartość, która ma być ustawiona na określony bit
Przykłady:
- SETBIT(1, 1, 1) → 3
- SETBIT(3, 1, 1) → 3
- SETBIT(4, 2, 0) → 4
- SETBIT(12, 1, 0) → 14
SETBITS
Nadaje nową wartość wskazanym bitom w podanej liczbie i zwraca nową liczbę.
SETBITS(number, start_bit, number_of_bits, new_value)Przykłady:
- SETBITS(192, 4, 2, 3) → 240
- SETBITS(192, 5, 2, 3) → 224
« (LEFT BIT SHIFT)
8 << 2 (32)Excel: BITLSHIFT(number, shift_amount)
» (RIGHT BIT SHIFT)
32 >> 2 (8)Excel: BITRSHIFT(number, shift_amount)
& (BITWISE AND)
3 & 1 (1)Excel: BITAND(number1, number2)
| (BITWISE OR)
2 | 1 (3)Excel: BITOR(number1, number2)
Zobacz przykład operacji na bitach w Google Sheets: https://docs.google.com/spreadsheets/d/1hF5FMpGMJbgYh-YLwWrq2n186_ATyGyLUb689__IhLY/edit?usp=sharing
Lub wypróbuj interaktywne narzędzie na http://bitwisecmd.com/
Tekst, ciąg znaków i bajtów
LENGTH
Zwraca długość obiektu lub liczbę bajtów. Obiekt może być liczbą, wartością logiczną, łańcuchem lub Kolekcją.
LENGTH( object )Przykłady:
LENGTH(“Hello World”) (Result is 11)
LENGTH(“40”) (Result is 2)
LENGTH(40) (Result is 8)
LENGTH(BYTECOLLECTION(“010203”) (Result is 3)BYTECOLLECTION
Tworzy Collection
BYTECOLLECTION( bytes )Przykłady:
BYTECOLLECTION(“010203”) (Result is Collection<UInt8> {01, 02, 03})
BYTECOLLECTION(“aa, be1-1,fe”) (Result is Collection<UInt8> {aa be 11 fe})INDEXOF
Zwraca indeks określonego elementu w łańcuchu lub kolekcji. Zwraca -1, jeśli element nie został znaleziony.
INDEXOF( string/collection, element )Przykłady:
INDEXOF("Hello", “H”) (Result is 0)
INDEXOF("Hello World", “Wor”) (Result is 6)
INDEXOF("Hello World", “Wor”) (Result is 6)
INDEXOF("Hello World", “or12”) (Result is -1)
INDEXOF(BYTECOLLECTION("ab cd ee ff 01 02"), 2) (Result is 5)
INDEXOF({1, 2, 3}, 3) (Result is 2)COPY
Kopiuje wskazany ciąg znaków lub kolekcję (lub ich część).
COPY( string/collection, startIndex, length)Przykłady:
COPY("Hello") (Result is “Hello”)
COPY("Hello World", 2) (Result is “llo World”)
COPY("Hello World", 2, 4) (Result is “llo ”)
COPY(BYTEARRAY("01020304") (Result is byte array 01020304)
COPY(BYTEARRAY("01020304", 2, 1) (Result is byte array 03)REPLACE
Zwraca nowy łańcuch znaków lub kolekcję, w której wszystkie wystąpienia określonej wartości są zastąpione nową wartością.
REPLACE( string/collection, oldValue, newValue)Przykłady:
REPLACE("Hello", “l”, “”) (Result is “Heo”)
REPLACE("Hello", “lo”, “22”) (Result is “Hel22”)
REPLACE(BYTECOLLECTION(“050607"), 5, 9) (Result is Collection<UInt8>{09, 06, 07}SPLIT
Dzieli łańcuch na podłańcuchy w oparciu o separatory.
SPLIT( string, string )
SPLIT( string, char )
SPLIT( string, Collection<string> )
SPLIT( string, Collection<char> )Przykłady:
SPLIT("1;2;3;4", “;”) (Result is Collection<String>{“1”, “2”, “3”, “4”})
SPLIT("1;2;3.4", “2;”) (Result is Collection<String>{“1;”, “3.4”})
SPLIT("1;2;3.4", {“2”, “3.”) (Result is Collection<String>{“1;”, “;”, “4”})COMPARE
Porównuje dwa łańcuchy znaków i zwraca liczbę całkowitą wskazującą ich względne położenie w porządku sortowania.
COMPARE( string, string, CompareOptions )Przykłady:
COMPARE("abc", “abc”) (Result is 0)
COMPARE("abc", “ABC”) (Result is 32)
COMPARE("abc", “ABC”, CompareOptions.IgnoreCase) (Result is 0)APPEND
Dołącza wartość do kolekcji lub łańcucha i zwraca nowy obiekt z dołączoną wartością.
APPEND( string, string )
APPEND( Collection, value )Przykłady:
APPEND({1, 2}, 3) (Result is Collection<Double>{1, 2, 3})
APPEND("abc", “def”) (Result is “abcdef”)INSERT
Wstawia wartość do kolekcji lub łańcucha. Zwraca kolekcję lub łańcuch z wstawioną wartością.
INSERT( collection, index, value )
INSERT( string, index, value )Przykłady:
INSERT(“Hello”, 5, “ World”) (Result is “Hello World”)
INSERT(“Hello”, 1, “i”) (Result is “Hiello”)
INSERT({1, 2, 4}, 2, 3) (Result is Collection<Double>{1, 2, 3, 4})REMOVEAT
Usuwa elementy z kolekcji lub łańcucha na podstawie indeksu elementu i długości. Zwraca kolekcję lub łańcuch bez podanych elementów.
REMOVEAT( collection, index, length )
REMOVEAT( string, index, length )Przykłady:
REMOVEAT(“Hello”, 1) (Result is “Hllo”)
REMOVEAT(“Hello”, 3, 2) (Result is “Ho”)
REMOVEAT({1, 2, 3, 4}, 2) (Result is Collection<Double>{1, 2, 4})
REMOVEAT({1, 2, 3, 4}, 2, 2) (Result is Collection<Double>{1, 2})GETAT
Pobiera wartość elementu z kolekcji lub łańcucha na podstawie podanego indeksu.
GETAT( collection, index )
GETAT( string, index )Przykłady:
GETAT(“Hello”, 2) (Result is “l”)
GETAT({1, 2, 4}, 2) (Result is 4)SETAT
Ustawia wartość elementu w kolekcji lub łańcuchu pod podanym indeksem.
SETAT( collection, index, value )
SETAT( string, index, value )Przykłady:
SETAT(“Hello”, 1, “a”) (Result is “Hallo”)
SETAT(“Hello”, 4, “o World”) (Result is “Hello World”)
SETAT({1, 2, 4}, 2, 3) (Result is Collection<Double>{1, 2, 3})ENCODE
Koduje wskazany łańcuch w jednym z formatów i zwraca nowy łańcuch.
ENCODE( string, format )Obsługiwane formaty:
- XML
- Base64
Przykłady:
ENCODE("Hello", “xml”) (Result is “Hello”)
ENCODE("<Hello id=1>", “xml”) (Result is “<Hello id=1>”)
ENCODE("Hello", “base64”) (Result is “SGVsbG8=”)DECODE
Dekoduje wskazany łańcuch, używając jednego z formatów, i zwraca nowy łańcuch.
DECODE( string, format )Obsługiwane formaty:
- XML
- Base64
Przykłady:
DECODE("Hello", “xml”) (Result is “Hello”)
DECODE("<Hello id=1>", “xml”) (Result is “<Hello id=1>”)
DECODE("SGVsbG8=", “base64”) (Result is “Hello”)EQUALS
Porównuje dwie liczby w arytmetyce zmiennoprzecinkowej. Liczby uznaje się za równe, jeśli | n1 - n2 | < epsilon. Domyślna wartość progu (*epsilon) wynosi 0.005 i jest parametrem opcjonalnym.
EQUALS( number1, number2, epsilon=0.005 )Przykłady:
EQUALS(1.33, 1.33) 1.0 (true)
EQUALS(1.333, 1.3335) 1.0 (true)
EQUALS(1.333, 1.338) 1.0 (false)
EQUALS(1.333, 1.338, 0.01) 1.0 (true)
EQUALS(NAN, NAN) 1.0 (true)Sortowanie
Istnieje wiele wariantów ORDER: rosnąco – ORDER, ORDERSTRICT – ORDERINDEX, ORDERINDEXSTRICT; malejąco – ORDERDESC, ORDERDESCSTRICT – ORDERINDEXDESC, ORDERINDEXDESCSTRICT.
ORDER
Funkcja ORDER sortuje podane wartości wejściowe w porządku rosnącym i zwraca je w nowej kolekcji. Akceptuje n wartości (do 100 argumentów) lub jedną kolekcję. Wartości nie muszą być liczbowe, ale muszą być porównywalne (np. liczby, TIMESPAN, DATETIME, łańcuchy). Mieszane typy (np. liczby i ciągi znaków) nie są dozwolone. Wartości NaN i NULL są ignorowane i wykluczane z zwracanej kolekcji.
ORDER( n1, n2, n3 , … )
ORDER( collection )Przykłady:
ORDER(3, 1, 2) = {1, 2, 3}
ORDER(1) = {1}
ORDER(3, NaN, 2, NaN) = {2, 3}
ORDER(NaN) = {}
ORDER('Z', 'a', 'X') = {'X', 'Z', 'a'}
ORDER(“str1”, “STR2”, “stR1”} = {"STR2", "stR1", "str1"}
ORDER(“str1”, NULL, “STR2”, “stR1”} = {"STR2", "stR1", "str1"}
ORDER(TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {TIMESPAN(0,0,0,0,99), TIMESPAN(0,0,0,0,100)}
ORDER(NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {TIMESPAN(0,0,0,0,99)}ORDERINDEX
Funkcja ORDERINDEX sortuje podane wartości wejściowe rosnąco, podobnie jak ORDER. Zamiast zwracać posortowane wartości, zwraca kolekcję indeksów wskazujących pozycje oryginalnych wartości w posortowanej kolejności. Akceptuje n wartości (do 100 argumentów) lub jedną kolekcję. Wartości nie muszą być liczbowe, ale muszą być porównywalne (np. liczby, TIMESPAN, DATETIME, łańcuchy). Mieszane typy (np. liczby i łańcuchy) nie są dozwolone. Wartości NaN i NULL są ignorowane i wykluczane z zwracanej kolekcji.
ORDERINDEX( n1, n2, n3 , … )
ORDERINDEX( collection )Przykłady:
ORDERINDEX(3, 1, 2) = {1, 2, 0}
ORDERINDEX(1) = {0}
ORDERINDEX(3, NaN, 2, NaN) = {2, 0}
ORDERINDEX(NaN) = {}
ORDERINDEX('Z', 'a', 'X') = {2, 0, 1}
ORDERINDEX(“str1”, “STR2”, “stR1”} = {1, 2, 0}
ORDERINDEX(“str1”, NULL, “STR2”, “stR1”} = {2, 3, 0}
ORDERINDEX(TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {1, 0}
ORDERINDEX(NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {1}ORDERSTRICT
Funkcja ORDERSTRICT sortuje podane wartości wejściowe rosnąco i zwraca je w nowej kolekcji. Akceptuje n wartości (do 100 argumentów) lub jedną kolekcję. Wartości nie muszą być liczbowe, ale muszą być porównywalne (np. liczby, TIMESPAN, DATETIME, łańcuchy). Mieszane typy (np. liczby i łańcuchy) nie są dozwolone. Wartości NaN i NULL są uwzględniane i zawsze sortowane jako pierwsze w wyniku.
ORDERSTRICT( n1, n2, n3 , … )
ORDERSTRICT( collection )Przykłady:
ORDERSTRICT(3, 1, 2) = {1, 2, 3}
ORDERSTRICT(1) = {1}
ORDERSTRICT(3, NaN, 2, NaN) = {NaN, NaN, 2, 3}
ORDERSTRICT(NaN) = {NaN}
ORDERSTRICT('Z', 'a', 'X') = {'X', 'Z', 'a'}
ORDERSTRICT(“str1”, “STR2”, “stR1”} = {"STR2", "stR1", "str1"}
ORDERSTRICT(“str1”, NULL, “STR2”, “stR1”} = {NULL, "STR2", "stR1", "str1"}
ORDERSTRICT(TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {TIMESPAN(0,0,0,0,99), TIMESPAN(0,0,0,0,100)}
ORDERSTRICT(NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99)}ORDERINDEXSTRICT
Funkcja ORDERINDEXSTRICT sortuje podane wartości wejściowe rosnąco, podobnie jak ORDERSTRICT. Zamiast zwracać posortowane wartości, zwraca kolekcję indeksów wskazujących pozycje oryginalnych wartości w posortowanej kolejności. Akceptuje n wartości (do 100 argumentów) lub jedną kolekcję. Wartości nie muszą być liczbowe, ale muszą być porównywalne (np. liczby, TIMESPAN, DATETIME, łańcuchy). Mieszane typy (np. liczby i łańcuchy) nie są dozwolone. Wartości NaN i NULL są uwzględniane i zawsze sortowane jako pierwsze w wyniku.
ORDERINDEXSTRICT( n1, n2, n3 , … )
ORDERINDEXSTRICT( collection )Przykłady:
ORDERINDEXSTRICT(3, 1, 2) = {1, 2, 0}
ORDERINDEXSTRICT(1) = {0}
ORDERINDEXSTRICT(3, NaN, 2, NaN) = {1, 3, 2, 0}
ORDERINDEXSTRICT(NaN) = {0}
ORDERINDEXSTRICT('Z', 'a', 'X') = {2, 0, 1}
ORDERINDEXSTRICT(“str1”, “STR2”, “stR1”} = {1, 2, 0}
ORDERINDEXSTRICT(“str1”, NULL, “STR2”, “stR1”} = {1, 2, 3, 0}
ORDERINDEXSTRICT(TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {1, 0}
ORDERINDEXSTRICT(NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {0, 1}ORDERDESC
Funkcja ORDERDESC sortuje podane wartości wejściowe w porządku malejącym i zwraca je w nowej kolekcji. Akceptuje n wartości (do 100 argumentów) lub jedną kolekcję. Wartości nie muszą być liczbowe, ale muszą być porównywalne (np. liczby, TIMESPAN, DATETIME, łańcuchy). Mieszane typy (np. liczby i łańcuchy) nie są dozwolone. Wartości NaN i NULL są ignorowane i wykluczone z zwracanej kolekcji.
ORDERDESC( n1, n2, n3 , … )
ORDERDESC( collection )Przykłady:
ORDERDESC(3, 1, 2) = {3, 2, 1}
ORDERDESC(1) = {1}
ORDERDESC(3, NaN, 2, NaN) = {3, 2}
ORDERDESC(NaN) = {}
ORDERDESC('Z', 'a', 'X') = {'a', 'Z', 'X'}
ORDERDESC(“str1”, “STR2”, “stR1”} = {"str1", "stR1", "STR2"}
ORDERDESC(“str1”, NULL, “STR2”, “stR1”} = {"str1", "stR1", "STR2"}
ORDERDESC(TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99)}
ORDERDESC(NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {TIMESPAN(0,0,0,0,99)}ORDERINDEXDESC
Funkcja ORDERINDEXDESC sortuje podane wartości wejściowe w porządku malejącym, podobnie jak ORDERDESC. Zamiast zwracać posortowane wartości, zwraca kolekcję indeksów wskazujących pozycje oryginalnych wartości w posortowanej kolejności. Akceptuje n wartości (do 100 argumentów) lub jedną kolekcję. Wartości nie muszą być liczbowe, ale muszą być porównywalne (np. liczby, TIMESPAN, DATETIME, łańcuchy). Mieszane typy (np. liczby i łańcuchy) nie są dozwolone. Wartości NaN i NULL są ignorowane i wykluczane z wyniku.
ORDERINDEXDESC( n1, n2, n3 , … )
ORDERINDEXDESC( collection )Przykłady:
ORDERINDEXDESC(3, 1, 2) = {0, 2, 1}
ORDERINDEXDESC(1) = {0}
ORDERINDEXDESC(3, NaN, 2) = {0, 2}
ORDERINDEXDESC(NaN) = {}
ORDERINDEXDESC('Z', 'a', 'X') = {1, 0, 2}
ORDERINDEXDESC(“str1”, “STR2”, “stR1”} = {0, 2, 1}
ORDERINDEXDESC(“str1”, NULL, “STR2”, “stR1”} = {0, 3, 2}
ORDERINDEXDESC(TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {0, 1}
ORDERINDEXDESC(NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {1}ORDERDESCSTRICT
Funkcja ORDERDESCSTRICT sortuje podane wartości wejściowe w porządku malejącym i zwraca je w nowej kolekcji. Akceptuje n wartości (do 100 argumentów) lub jedną kolekcję. Wartości nie muszą być liczbowe, ale muszą być porównywalne (np. liczby, TIMESPAN, DATETIME, łańcuchy). Mieszane typy (np. liczby i łańcuchy) nie są dozwolone. Wartości NaN i NULL są uwzględniane i zawsze sortowane jako pierwsze w wyniku.
ORDERDESCSTRICT( n1, n2, n3 , … )
ORDERDESCSTRICT( collection )Przykłady:
ORDERDESCSTRICT(3, 1, 2) = {3, 2, 1}
ORDERDESCSTRICT(1) = {1}
ORDERDESCSTRICT(3, NaN, 2, NaN = {NaN, NaN, 3, 2}
ORDERDESCSTRICT(NaN) = {NaN}
ORDERDESCSTRICT('Z', 'a', 'X') = {'a', 'Z', 'X'}
ORDERDESCSTRICT(“str1”, “STR2”, “stR1”} = {"str1", "stR1", "STR2"}
ORDERDESCSTRICT(“str1”, NULL, “STR2”, “stR1”} = {NULL, "str1", "stR1", "STR2"}
ORDERDESCSTRICT(TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99)}
ORDERDESCSTRICT(NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99)}ORDERINDEXDESCSTRICT
Funkcja ORDERINDEXDESCSTRICT sortuje podane wartości wejściowe w porządku malejącym, podobnie jak ORDERDESC. Zamiast zwracać posortowane wartości, zwraca kolekcję indeksów wskazujących pozycje oryginalnych wartości w posortowanej kolejności. Akceptuje n wartości (do 100 argumentów) lub jedną kolekcję. Wartości nie muszą być liczbowe, ale muszą być porównywalne (np. liczby, TIMESPAN, DATETIME, łańcuchy). Mieszane typy (np. liczby i łańcuchy) nie są dozwolone. Wartości NaN i NULL są ignorowane i wykluczane z zwracanego wyniku.
ORDERINDEXDESCSTRICT( n1, n2, n3 , … )
ORDERINDEXDESCSTRICT( collection )Przykłady:
ORDERINDEXDESCSTRICT(3, 1, 2) = {0, 2, 1}
ORDERINDEXDESCSTRICT(1) = {0}
ORDERINDEXDESCSTRICT(3, NaN, 2, NaN) = {1, 3, 0, 2}
ORDERINDEXDESCSTRICT(NaN) = {0}
ORDERINDEXDESCSTRICT('Z', 'a', 'X') = {1, 0, 2}
ORDERINDEXDESCSTRICT(“str1”, “STR2”, “stR1”} = {0, 2, 1}
ORDERINDEXDESCSTRICT(“str1”, NULL, “STR2”, “stR1”} = {0, 3, 2}
ORDERINDEXDESCSTRICT(TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {0, 1}
ORDERINDEXDESCSTRICT(NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {0, 1}ORDERDESCSTRICT
Funkcja ORDERDESCSTRICT sortuje podane wartości wejściowe w porządku malejącym i zwraca je w nowej kolekcji. Akceptuje n wartości (do 100 argumentów) lub jedną kolekcję. Wartości nie muszą być liczbowe, ale muszą być porównywalne (np. liczby, TIMESPAN, DATETIME, łańcuchy). Mieszane typy (np. liczby i łańcuchy) nie są dozwolone. Wartości NaN i NULL są uwzględniane i zawsze sortowane jako pierwsze w wyniku.
ORDERDESCSTRICT( n1, n2, n3 , … )
ORDERDESCSTRICT( collection )Przykłady:
ORDERDESCSTRICT(3, 1, 2) = {3, 2, 1}
ORDERDESCSTRICT(1) = {1}
ORDERDESCSTRICT(3, NaN, 2, NaN = {NaN, NaN, 3, 2}
ORDERDESCSTRICT(NaN) = {NaN}
ORDERDESCSTRICT('Z', 'a', 'X') = {'a', 'Z', 'X'}
ORDERDESCSTRICT(“str1”, “STR2”, “stR1”} = {"str1", "stR1", "STR2"}
ORDERDESCSTRICT(“str1”, NULL, “STR2”, “stR1”} = {NULL, "str1", "stR1", "STR2"}
ORDERDESCSTRICT(TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99)}
ORDERDESCSTRICT(NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99)}ORDERINDEXDESCSTRICT
Funkcja ORDERINDEXDESCSTRICT sortuje podane wartości wejściowe w porządku malejącym, podobnie jak ORDERDESC. Zamiast zwracać posortowane wartości, zwraca kolekcję indeksów wskazujących pozycje oryginalnych wartości w posortowanej kolejności. Akceptuje n wartości (do 100 argumentów) lub jedną kolekcję. Wartości nie muszą być liczbowe, ale muszą być porównywalne (np. liczby, TIMESPAN, DATETIME, łańcuchy). Mieszane typy (np. liczby i łańcuchy) nie są dozwolone. Wartości NaN i NULL są ignorowane i wykluczane z zwracanego wyniku.
ORDERINDEXDESCSTRICT( n1, n2, n3 , … )
ORDERINDEXDESCSTRICT( collection )Przykłady:
ORDERINDEXDESCSTRICT(3, 1, 2) = {0, 2, 1}
ORDERINDEXDESCSTRICT(1) = {0}
ORDERINDEXDESCSTRICT(3, NaN, 2, NaN) = {1, 3, 0, 2}
ORDERINDEXDESCSTRICT(NaN) = {0}
ORDERINDEXDESCSTRICT('Z', 'a', 'X') = {1, 0, 2}
ORDERINDEXDESCSTRICT(“str1”, “STR2”, “stR1”} = {0, 2, 1}
ORDERINDEXDESCSTRICT(“str1”, NULL, “STR2”, “stR1”} = {0, 3, 2}
ORDERINDEXDESCSTRICT(TIMESPAN(0,0,0,0,100), TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {0, 1}
ORDERINDEXDESCSTRICT(NULL, TIMESPAN(0,0,0,0,99) = {0, 1}DATE and time
DATETIME
Tworzy obiekt DateTime. Właściwość DateTime.Ticks to liczba milisekund od 01.01.0001 00:00:00.000. DateTime ma właściwości: TICKS, YEAR, MONTH, DAY, DAYOFWEEK, DAYOFYEAR, HOUR, MINUTE, SECOND, MILLISECOND, KIND, UTCDATETIME, LOCALDATETIME, UNIXTIME.
DATETIME( ticks, DateTimeKind )
DATETIME( string, format )
DATETIME( string, DateTimeKind )
DATETIME( year, month, day, hour, minute, second, millisecond, DateTimeKind )Przykłady:
VAR date:= DATETIME(2014, 12, 8, 23, 54, 12, 456);
VAR date:= DATETIME(2014, 12, 8, 23, 54, 12, 456, DateTimeKind.Local);
VAR date:= DATETIME(2014, 12, 8, 23, 54, 12, 456, DateTimeKind.Utc);
VAR date:= DATETIME("13:36");
VAR date:= DATETIME("2022-08-03T07:39:03.688133+05:00");
VAR date:= DATETIME("03.01 2008 10:00");
VAR date:= DATETIME("mar.01 2008 10:00");
VAR date:= DATETIME("03.01 2008 10:00", "dd.MM yyyy hh:mm");
VAR date:= DATETIME(518832000);
VAR date:= DATETIME(518832000, DateTimeKind.Utc);
VAR date := NOW(); date.YEAR := 1999;
DATETIME date; date.UNIXTIME := 123456;NOW
Zwraca obiekt DateTime ustawiony na bieżącą datę i godzinę w lokalnej strefie czasowej.
NOW()Przykłady:
VAR now := NOW();TIMESPAN
Funkcja TIMESPAN tworzy zmienną reprezentującą okres czasu, określony w dniach, godzinach, minutach, sekundach i milisekundach. TIMESPAN ma właściwości do bezpośredniego dostępu do każdego składnika okresu: DAYS, HOURS, MINUTES, SECONDS, MILLISECONDS. TIMESPAN ma także właściwości do dostępu do całkowitej długości czasu w określonych jednostkach (z wartościami ułamkowymi): TOTALDAYS, TOTALHOURS, TOTALMINUTES, TOTALSECONDS, TOTALMILLISECONDS.
TIMESPAN( days, hours, minutes, seconds, milliseconds )Przykłady:
VAR t := TimeSpan(1, 2, 3, 4, 0);
t.TOTALSECONDS
Result ... 93784LOCALTIMEZONE
Zwraca lokalną strefę czasową jako liczbę milisekund względem czasu UTC.
LOCALTIMEZONE()Przykłady:
VAR timezoneDiff := LOCALTIMEZONE();DATETIMEADD
Dodaje określoną liczbę lat, miesięcy, dni, godzin, minut, sekund lub milisekund do istniejącego DateTime i zwraca nowy DateTime.
DATETIMEADD(datetime, years, months, days, hours, minutes, seconds, milliseconds)Przykłady:
VAR dt := NOW(); VAR yearBefore := DATETIMEADD(dt, -1);Konwersje typów danych
TODOUBLE
Konwertuje tekst na liczbę. Zwraca NaN w przypadku błędu.
TODOUBLE( text )Przykłady:
TODOUBLE(“232”) ... 232)
TODOUBLE(“-192.332”) ... -192.332
TODOUBLE(“some text”) ... NaNTOSTRING
Zwraca wartość łańcuchową dla podanej wartości lub Kolekcji zgodnie z określonym kodowaniem. Kodowanie jest opcjonalne (domyślnie używane jest iso-8859-1).
TOSTRING(value, encoding)Przykłady:
TOSTRING(192, “X”) … Wynik = “C0”
TOSTRING(192, “X4”) … Wynik = “00C0”
TOSTRING(192, “F4”) … Wynik = “123.3400”
TOSTRING(192, “F0”) … Wynik = “123”TOSTRING(BYTECOLLECTION("48656c6c6f")) (Result is “Hello”)
TOSTRING(BYTECOLLECTION(\"48656c6c6f\"), “iso-8859-1”) (Result is “Hello”)
TOSTRING(192, “X4”) (Result is “00C0”)TOBCD
Konwertuje podaną liczbę do formatu BCD (binary-coded decimal). Schemat kodowania to BCD-8421.
TOBCD(number)Przykłady:
TOBCD(1) ... 1
TOBCD(9) ... 9
TOBCD(10) ... 16FROMBCD
Dekoduje podaną liczbę, zakodowaną w formacie BCD (binary-coded decimal). Schemat kodowania to BCD-8421.
FROMBCD(number)Przykłady:
FROMBCD(16) ... 10
FROMBCD(32) ... 20TOBYTEARRAY
Konwertuje ciąg znaków do tablicy bajtów zgodnie z określonym kodowaniem. Kodowanie jest opcjonalne (domyślnie iso-8859-1).
TOBYTEARRAY( string, encoding )Przykłady:
TOBYTEARRAY("Hello") (Result is byte array 48656c6c6f)RGBTOHSV
Konwertuje definicję koloru RGB i zwraca kolor w formacie Hue / Saturation / Brightness.
RGBTOHSV( r, g, b ) (r, g, b ... 0 - 0xFF)Przykład:
VAR HSVColor := RGBTOHSV( r, g, b );
VAR saturation := HSVColor.Saturation; (Saturation ... 0 - 1)
VAR hue := HSVColor.Hue; (Hue ... 0 - 360)
VAR value := HSVColor.Value; (Value ... 0 - 1)HSVTORGB
Konwertuje kolor zdefiniowany przez Hue / Saturation / Brightness i zwraca kolor w formacie RGB.
HSVTORGB( hue, saturation, value )Przykład:
VAR color := HSVTORGB( hue, saturation, 1)
VAR red := color.red; (red ... 0 - 0xFF)
VAR green := color.green; (green ... 0 - 0xFF)
VAR blue := color.blue; (blue ... 0 - 0xFF)Funkcje parsowania
PARSETEXT
Zwraca część wejściowego tekstu na podstawie wzorców wyszukiwania po lewej i prawej stronie.
PARSETEXT( input, left_pattern, right_pattern)Przykłady:
PARSETEXT(“Lorem ipsum dolor sit amet”, “ipsum”, “amet”) (Result is “dolor sit”)
PARSETEXT(“<temp>12.2</temp>”, “<temp>”, “</temp”) (Result is 12.2)
PARSETEXT(“<temp>12.2</temp>”, “<temp>”) (Result is 12.2)
PARSETEXT(“status:ok,error:none”, “status:”) (Result is “ok”)
PARSETEXT(“Lorem ipsum dolor sit amet”, “ipsum”) (Result is “dolor”)
PARSETEXT(“Lorem ipsum dolor sit amet”, “ipsum…sit”) (Result is “amet”)
PARSETEXT(“Lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing”, “ipsum…sit”, “adipiscing”) (Result is “amet consectetur”)PARSEJSON
Zwraca wartość elementu z sformatowanego JSON w postaci string. Element określany jest ścieżką JSON.
PARSEJSON( json_string, json_path, ignore_error)Przykłady:
Z json =
| |
PARSEJSON(json, “firstName”) (Result is “John”)
PARSEJSON(json, “address.city”) (Result is “Nara”)
PARSEJSON(json, “address.country”) (error)
PARSEJSON(json, “address.country”, 0) (error)
PARSEJSON(json, “address.city”, 1) (Result is null)PARSEXML
Zwraca wartość elementu z łańcucha XML. Element określany jest ścieżką XML.
PARSEXML( xml_string, xml_path)Przykłady:
Z xml=
| |
PARSEXML(xml, "//catalog/book[1]/price") (Result is 44.95)
PARSEXML(xml, "//book[2]/title") (Result is "Midnight Rain")
PARSEXML(xml, "//book[1]/@id") (Result is "bk101")
PARSEXML(xml, "//catalog/magazine[1]/price") (Result is null)Jeśli XML zawiera przestrzenie nazw, należy w pełni określić nazwy elementów wraz z przestrzeniami, np. PARSEXML(xml, “//DIDL-Lite:container[dc:title=‘My Playlist’’]/DIDL-Lite:res”);
Packet parser
Aby uzyskać więcej informacji, zobacz stronę o Packet Parser
SENDHTTPREQUEST
SENDDATA
MQTTPUBLISH
FTPDOWNLOAD
FTPUPLOAD
COMPLETESERVICEATTRIBUTE
COMPLETESERVICEACTION
Modbus
Modbus